Szczegółowe informacje o możliwości współpracy: +370 699 21396
Jonizuoto šarminio vandens naudos 2018-05-23T09:19:21+00:00

Przeciwutleniacz

 

Chcąc utrzymać równowagę kwasowo-zasadową w organizmie, trzeba zmniejszać destrukcyjny wpływ wolnych rodników. W tym celu organizm używa przeciwutleniaczy. Właściwości przeciwutleniające substancji opisuje fizyczny parametr ORP (potencjał utleniania-redukcji), określający zdolność roztworu do oddawania lub zabierania elektronów. Jeżeli wartość ORP jest dodatnia, to substancja jest utleniaczem (inaczej: wolnym rodnikiem), bo zabiera elektrony. ORP w organizmie ludzkim waha się w przedziale od -50 do -200 mV. Woda pitna i praktycznie wszystkie inne napoje mają dodatnie ORP, średnio od +150 do +250 mV.

Zjonizowana woda alkaliczna ma ujemne ORP (0… –900 mV). Gdy ją pijemy, organizm otrzymuje dodatkową ilość wolnych elektronów, które zostają przyłączone do wolnych rodników. W ten sposób zmniejsza się ich szkodliwy wpływ, a zdrowe komórki są chronione i zamyka się drogę do ich mutacji. W konsekwencji wzmacnia się system immunologiczny oraz spowalnia się starzenie.

Warto wiedzieć, że otrzymane w procesie elektrolizy ujemne ORP woda utrzymuje stosunkowo niedługo, do 24–36 godzin. Później ORP staje się zerowe lub lekko dodatnie. Dlatego zaleca się picie świeżej zjonizowanej wody alkalicznej – najlepiej w ciągu 12 godzin od jonizacji. Z tego powodu zjonizowana woda alkaliczna nie może być sprzedawana w postaci butelkowanej.

Przykład

Jabłko jest idealnym przykładem tego, jak działają wolne rodniki i przeciwutleniacze. Po naruszeniu skórki jabłka (po rozcięciu owocu) rozpoczyna się proces utleniania. Po pewnym czasie powierzchnia staje się brązowa. Są to skutki uszkodzeń, które powodują wolne rodniki. Przeciwutleniacze, takie jak zjonizowana woda alkaliczna czy sok z cytryny, chronią przed tym miąższ jabłka. Dlatego jeżeli przekrojony owoc zanurzymy w zjonizowanej wodzie alkalicznej albo w soku z cytryny, proces oksydacji zostanie wstrzymany.

Obuoliukai

Alkaliczność wody (pH)

 

Wskaźnik pH informuje, ile kwasów (czyli jonów wodorowych H+) znajduje się w substancji. Wartość pH może się wahać w przedziale od 0 do 14. Gdy pH wynosi od 7 do 14, alkaliczność roztworu wzrasta (w cieczy zwiększa się liczba jonów hydroksylowych i zmniejsza się liczba jonów wodorowych). Gdy pH wynosi od 0 do 7, wzrasta natomiast kwasowość roztworu (w cieczy zwiększa się liczba jonów wodorowych i zmniejsza się liczba jonów hydroksylowych).

Wszystkie płyny naszego organizmu (krew, płyn mózgowy, limfa, płyn komórkowy itd.) są lekko alkaliczne – oprócz kwasu żołądkowego i płynów znajdujących się na powierzchni skóry i w pochwie (są one kwasowe). Bardzo ważne są parametry krwi. Organizm może normalnie funkcjonować tylko wtedy, gdy krew jest lekko alkaliczna (pH 7,35–7,45). Nawet małe przekroczenie tych wartości jest bardzo niebezpieczne.

pH tkanek organizmu zmniejsza się z powodu ujemnego wpływu środowiska na organizm. Chcąc zneutralizować czynniki zakwaszające organizm, trzeba dostarczyć mu dostateczną ilość substancji alkalicznych.

W zjonizowanej wodzie alkalicznej oprócz jonów hydroksylowych znajdują się łatwo przyswajalne jony metali alkalicznych (potas, sód, wapń, magnez). Z tego powodu, gdy codziennie pijemy zjonizowaną wodę alkaliczną, nasz organizm otrzymuje „koktajl” odpowiednich jonów, niezbędnych do utrzymania środowiska alkalicznego.

 

Fakt czy mit? Czy żołądek neutralizuje zjonizowaną wodę alkaliczną?

W zwykłych warunkach sok żołądkowy jest mocno kwaśny. Organizm go nie magazynuje, lecz wytwarza w miarę potrzeby, gdy pokarm dostaje się do żołądka. Gdy znajdzie się w nim zjonizowana woda alkaliczna, żołądek walczy ze wzrastającym pH i wydziela większe ilości kwasu. Ale wbrew pozorom nie zmniejsza to działania zjonizowanej wody alkalicznej – podczas tworzenia się kwasu żołądkowego powstają też produkty uboczne, takie jak dwuwęglany sodu i potasu. One dostają się nie do żołądka, ale do krwi. Te substancje dopełniają zapas związków alkalicznych we krwi, są jej tzw. buforem alkalicznym. Jego funkcją jest neutralizacja nadkwasoty wszystkich narządów. W procesie wzmożonej produkcji soku żołądkowego powstaje, więc, większa ilość związków alkalicznych, które dostają się do krwi i alkalizują organizm.

Mniejsze klastry

Cząstki wody mają niezwykłą właściwość – łączą się między sobą w struktury, tworząc tzw. mikroklastry. Klastry zjonizowanej wody alkalicznej są utworzone z 5–6 cząstek, a klastry wody z kranu składają się z 10–13 cząstek. Z tego powodu zjonizowana woda alkaliczna jest bardziej ciekła, miękka, łatwiej przedostaje się przez membrany komórek i bezpośrednio uczestniczy w ich procesach życiowych. Organizm nie musi zużywać dodatkowej energii na pobranie i przetworzenie wody. Zjonizowana woda alkaliczna o wiele łatwiej niż woda zwykła przenika do tkanki, ułatwia wydalanie skupionych toksyn, nawadnia komórki, szybciej dostarcza komórkom pokarm i tlen. Z powodu mniejszych klastrów w zjonizowanej wodzie alkalicznej łatwiej rozpuszczają się kwasowe resztki, które później wydalają się przez nerki lub w inny naturalny sposób.

Mniejsze klastry wody – szybsza przyswajalność wody

Przykład

Herbata zanurzona w zimnej wodzie kranowej i zimnej zjonizowanej wody alkalicznej – ta druga bez problemów się „zaparza”.